नेवासा (अहमदनगर) — मध्यपाषाण आणि ताम्रपाषाणकालीन स्थळ
परिचय आणि भौगोलिक स्थिती
नेवासा हा अहमदनगर जिल्ह्यातील एक महत्वाचा पुरातत्त्वीय स्थळ आहे जो मध्यपाषाण (8000–4000 ईपू) आणि ताम्रपाषाण काळ (3000–1500 ईपू) या दोन्ही संस्कृतींचे साक्ष्य प्रदान करतो. हा स्थळ महाराष्ट्रातील प्रागैतिहासिक संस्कृतीचा अभ्यास करण्यासाठी अत्यंत महत्वाचा आहे.
भौगोलिक स्थिती
नेवासा अहमदनगर जिल्ह्यातील नेवासा तालुक्यात स्थित आहे. हा स्थळ दक्षिण भारतातील प्रागैतिहासिक संस्कृतीचा प्रवेशद्वार मानला जातो. नेवासा पठारावर स्थित असून येथे जलस्रोत आणि उपजाऊ मातीचा अच्छा संयोजन आहे, ज्यामुळे प्राचीन मानवी वस्तीसाठी हे स्थळ आदर्श होते.
पुरातत्त्वीय खोज आणि काल निर्धारण
डॉ. एच. डी. सांकलिया यांनी 1956–1962 दरम्यान नेवासा येथे व्यवस्थित उत्खनन कार्य केले. या खोजीमुळे मध्यपाषाण आणि ताम्रपाषाण दोन्ही काळातील महत्वाचे पुरावे मिळाले.
काल निर्धारण पद्धती
नेवासा येथे कार्बन-14 डेटिंग आणि सांस्कृतिक स्तरांचे विश्लेषण करून काल निर्धारण केले गेले. उत्खनन कार्यात तीन मुख्य सांस्कृतिक स्तर आढळले:
- खोल स्तर (Lower Level): 8000–6000 ईपू — प्राचीन मध्यपाषाण
- मध्य स्तर (Middle Level): 6000–4000 ईपू — विकसित मध्यपाषाण
- वरचा स्तर (Upper Level): 3000–1500 ईपू — ताम्रपाषाण काळ
मध्यपाषाणकालीन संस्कृती
नेवासा येथे आढळलेली मध्यपाषाणकालीन संस्कृती (8000–4000 ईपू) भारतातील सर्वाधिक विकसित आणि समृद्ध मानली जाते. येथे सूक्ष्म पाषाण उपकरणे, शिकार आणि संग्रहण अर्थव्यवस्था, आणि प्रारंभिक पशुपालन यांचे साक्ष्य मिळाले.
पाषाण उपकरणे आणि तंत्रज्ञान
| उपकरणाचा प्रकार | वर्णन | उपयोग |
|---|---|---|
| मायक्रोलिथ्स (सूक्ष्म पाषाण) | अत्यंत लहान, तीक्ष्ण कडा असलेले पाषाण | शिकार, मासे पकडणे, कापणे |
| ब्लेड्स (फलक) | पातळ, लांब पाषाण फलक | कापणे, कुरतडणे |
| स्क्रेपर्स (खरोदक) | गोलाकार किनारी असलेले पाषाण | चर्मकार्य, वनस्पती प्रक्रिया |
| पॉइंट्स (टोक) | तीक्ष्ण टोकदार उपकरणे | शिकार, छेदन |
अर्थव्यवस्था आणि जीवनयापन
नेवासा येथे शिकार आणि संग्रहण हे मुख्य अर्थव्यवस्था होते. येथे आढळलेल्या पशु हाडांचे अवशेष दर्शवतात की मानव हरिण, गाय, भैंस, सुअर यांचा शिकार करत होते. वनस्पती अवशेष आणि बियांचे साक्ष्य दर्शवतात की ते जंगली अन्न संग्रहण करत होते.
मायक्रोलिथ्स आणि बाण टोक वापरून वन्यजीवांचा शिकार केला जात होता.
जंगली अन्न, बीज, कंद आणि फळे संग्रहित केली जात होती.
प्रारंभिक पशुपालन सुरू झाल्याचे साक्ष्य मिळाले.
अस्थायी वस्तीचे साक्ष्य — गोल झोपड्या आणि आश्रय स्थळे.
सामाजिक संरचना
नेवासा येथे छोटे कुटुंब गट आणि शिकारी-संग्रहक समुदाय राहत होते. दफन पद्धती आणि कंकाल अवशेष दर्शवतात की समाज सरल आणि समतावादी होता.
ताम्रपाषाणकालीन संस्कृती
नेवासा येथे ताम्रपाषाण काळ (3000–1500 ईपू) अत्यंत समृद्ध आणि विकसित होता. येथे तांबे आणि कांस्य धातूचा उपयोग, मातीचे पात्र, कृषि अर्थव्यवस्था, आणि स्थायी वस्तीचे साक्ष्य मिळाले.
धातु तंत्रज्ञान
नेवासा येथे तांबे आणि कांस्य धातूचा उपयोग सुरू झाल्याचे साक्ष्य आहे. येथे आढळलेल्या तांबेच्या उपकरणे आणि अलंकार दर्शवतात की ताम्रपाषाणकालीन समाज अत्यंत विकसित होता:
- तांबेचे उपकरणे: कुर्हाड, छुरी, बाण टोक, हुक
- तांबेचे अलंकार: कंगन, हार, अंगठी
- कांस्य वस्तू: दर्पण, घंटा, बाण
- धातु प्रक्रिया: वितळवणे, ढालाई, हातकरी
कृषि आणि पशुपालन
मातीचे पात्र आणि कला
नेवासा येथे उच्च दर्जाचे मातीचे पात्र आढळले. लाल, काळे आणि भूरे रंगाचे पात्र, भूमिती नक्षे, आणि पशु आकृत्या यांचे साक्ष्य मिळाले. हे पात्र भोजन साठवणे, पाणी ठेवणे आणि अनुष्ठान उद्देशांसाठी वापरले जात होते.
सामाजिक संरचना आणि धर्म
ताम्रपाषाणकालीन नेवासा समाज कृषक समुदाय होता. दफन पद्धती दर्शवते की समाज कुटुंब आधारित होता. पशु बलिदान आणि धार्मिक अनुष्ठान यांचे साक्ष्य मिळाले. महिलाओं के गहने आणि विशेष दफन दर्शवतात की समाज पितृसत्तात्मक होता.
महत्वपूर्ण शोध आणि निष्कर्ष
नेवासा येथील पुरातत्त्वीय खोज भारतातील प्रागैतिहासिक संस्कृतीच्या विकासाबद्दल महत्वाचे माहिती प्रदान करते. मध्यपाषाण आणि ताम्रपाषाण दोन्ही काळातील सांस्कृतिक संक्रमण येथे स्पष्टपणे दिसून येतो.
- मायक्रोलिथ्स: 8000–4000 ईपू काळातील सूक्ष्म पाषाण उपकरणे अत्यंत विकसित होती
- ब्लेड तंत्रज्ञान: पातळ, तीक्ष्ण फलक बनवण्याची तंत्रज्ञान अत्यंत उन्नत होती
- पाषाण स्रोत: स्थानीय चर्ट आणि क्वार्टजाइट पाषाण वापरले जात होते
- उपकरण विविधता: 50 हून अधिक प्रकारचे उपकरणे आढळले
- तांबेचे उपकरणे: 3000–1500 ईपू काळातील तांबे आणि कांस्य उपकरणे
- मातीचे पात्र: लाल, काळे आणि भूरे रंगाचे उच्च दर्जाचे पात्र
- अलंकार: तांबेचे कंगन, हार, अंगठी आणि अन्य अलंकार
- कला नक्षे: भूमिती नक्षे, पशु आकृत्या, मानव आकृत्या
- कंकाल अवशेष: मानव आणि पशु कंकाल अवशेष आढळले
- दफन पद्धती: विविध दफन पद्धतीचे साक्ष्य — सरळ दफन, वक्र दफन
- दफन सामग्री: पात्र, अलंकार, औजार यांसह दफन केले जात होते
- पशु बलिदान: पशु हाडांचे साक्ष्य दर्शवतात की पशु बलिदान केले जात होते
नेवासा संस्कृतीचे महत्व
- संक्रमण काळ: मध्यपाषाण आणि ताम्रपाषाण दोन्ही काळातील संस्कृती एकाच स्थळावर दिसून येते
- तंत्रज्ञान विकास: पाषाण उपकरणांपासून धातु उपकरणांकडे संक्रमण स्पष्टपणे दिसून येते
- अर्थव्यवस्था परिवर्तन: शिकार-संग्रहण अर्थव्यवस्थेपासून कृषि अर्थव्यवस्थेकडे संक्रमण
- सांस्कृतिक निरंतरता: दक्षिण भारतातील प्रागैतिहासिक संस्कृतीचे विकास समजण्यासाठी महत्वाचा
नेवासा आणि इतर पुरातत्त्वीय स्थळे
नेवासा महाराष्ट्रातील इनामगाव, जोर्वे, दैमाबाद यांसारख्या इतर महत्वाच्या ताम्रपाषाणकालीन स्थळांशी तुलनीय आहे. तथापि, नेवासा हा मध्यपाषाण आणि ताम्रपाषाण दोन्ही काळातील संस्कृती दर्शवणारा अद्वितीय स्थळ आहे.


Leave a Reply