तिसरे इंग्रज-मराठा युद्ध (1817–1818)
मराठा संघराज्याचा अंत आणि ब्रिटिश वर्चस्व स्थापना
परिचय आणि पार्श्वभूमी
तिसरे इंग्रज-मराठा युद्ध (1817–1818) हे मराठा संघराज्याचे अंतिम आणि सर्वाधिक निर्णायक युद्ध होते, ज्यामुळे ब्रिटिश ईस्ट इंडिया कंपनीचे भारतातील वर्चस्व पूर्णपणे स्थापित झाले. या युद्धात दुसरा बाजीराव पेशवा यांचे शरणागती झाले आणि मराठा साम्राज्याचा अंत झाला.
पार्श्वभूमी आणि संदर्भ
दुसरा बाजीराव पेशवा (1795–1851) हे अत्यंत दुर्बल आणि अक्षम नेता होते. बेसीनचा तह (1802) नंतर त्यांनी ब्रिटिश कंपनीचे संरक्षण स्वीकारले, परंतु यामुळे त्यांचे अनेक सामंत आणि सहयोगी असंतुष्ट झाले. यशवंतराव होळकर आणि अमृतराव सिंधिया यांसारखे शक्तिशाली मराठा नेते स्वतंत्र राज्य स्थापन करण्याचा प्रयत्न करत होते.
1817 पर्यंत मराठा संघराज्य तीन मुख्य शक्तींमध्ये विभागलेले होते: पेशवा (पुणे), सिंधिया (ग्वालियर), आणि होळकर (इंदूर). ब्रिटिश कंपनी या विभाजनाचा फायदा घेऊन मराठ्यांना एकमेकांविरुद्ध लावत होती.
युद्धाची कारणे आणि संदर्भ
तिसऱ्या इंग्रज-मराठा युद्धाचे कारण अत्यंत जटिल होते. दुसरा बाजीराव यांचे अक्षम शासन, मराठा सामंतांचा असंतोष, आणि ब्रिटिश कंपनीचे साम्राज्यवादी महत्वाकांक्षा यांनी या युद्धाला अपरिहार्य बनवले.
मुख्य कारणे
- दुसरा बाजीराव यांचे कमजोर नेतृत्व: पेशवा अत्यंत विलासी आणि राजकीय कौशल्य नसलेले होते. त्यांनी सर्व महत्वाचे निर्णय ब्रिटिश रेजिडेंटच्या सल्ल्याने घेत होते.
- मराठा सामंतांचा असंतोष: होळकर, सिंधिया, भोसले आणि इतर सामंत पेशवाच्या ब्रिटिश अवलंबनाने असंतुष्ट होते. त्यांना स्वतंत्र राज्य स्थापन करायचे होते.
- ब्रिटिश साम्राज्यवाद: ईस्ट इंडिया कंपनी संपूर्ण भारतावर नियंत्रण स्थापन करायचा होता. मराठा संघराज्य हा अंतिम मोठा अडथळा होता.
- आर्थिक संकट: पेशवाचे राजकोष रिक्त होते. ब्रिटिश सैनिकांचे खर्च भरण्यासाठी त्यांना अधिक कर लावावे लागले, ज्यामुळे जनता आणि सामंत आणखी असंतुष्ट झाले.
- पिंडारी समस्या: पिंडारी (लुटेरे) मराठा क्षेत्रात अनेक अत्याचार करत होते. पेशवा त्यांना नियंत्रित करू शकत नव्हते, परंतु ब्रिटिशांनी पिंडारी दमन अभियान सुरू केले.
तात्कालिक कारण
1817 च्या सुरुवातीला, अमृतराव सिंधिया आणि यशवंतराव होळकर यांनी दुसरा बाजीरावांविरुद्ध विद्रोह केला. सिंधिया आणि होळकर यांना पेशवाचे कमजोर नेतृत्व आणि ब्रिटिश वर्चस्व अस्वीकार होते. त्यांनी पेशवाला पदच्युत करण्याचा प्रयत्न केला.
दुसरा बाजीराव यांनी ब्रिटिश सहाय्यासाठी विनंती केली. जनरल थॉमस हिस्लॉप यांच्या नेतृत्वाखाली ब्रिटिश सेना पेशवाच्या समर्थनार्थ मैदानात उतरली. यामुळे मराठा सामंत आणि पेशवा यांच्यात सशस्त्र संघर्ष अपरिहार्य बनला.
| घटना | तारीख | महत्व |
|---|---|---|
| अमृतराव सिंधिया आणि होळकर यांचा विद्रोह | 1817 (जानेवारी) | पेशवाविरुद्ध मराठा सामंतांचा एकत्र प्रयत्न |
| दुसरा बाजीराव यांची ब्रिटिशांकडे विनंती | 1817 (फेब्रुवारी) | ब्रिटिश हस्तक्षेप सुरू होणे |
| जनरल हिस्लॉप यांचे आगमन | 1817 (मार्च) | ब्रिटिश सेना पेशवाच्या समर्थनार्थ |
| खडकीची लढाई | 5 नोव्हेंबर 1817 | पहिली मुख्य लढाई, पेशवा विजयी |
मुख्य लढाया (खडकी, कोरेगाव, अष्टी)
तिसऱ्या इंग्रज-मराठा युद्धात तीन मुख्य लढाया झाल्या: खडकी (5 नोव्हेंबर 1817), कोरेगाव (1 जानेवारी 1818), आणि अष्टी (13 मार्च 1818). या लढाया मराठा संघराज्याचे अंतिम प्रयत्न होते.
खडकीची लढाई (5 नोव्हेंबर 1817)
खडकीची लढाई पुणे जवळ झाली. दुसरा बाजीराव आणि नाना फडणवीसांचे पुत्र यांच्या नेतृत्वाखाली मराठा सेना ब्रिटिश सेनेविरुद्ध उतरली. या लढाईत मराठ्यांनी सुरुवातीला यश मिळवले, परंतु ब्रिटिश तोपखान्याच्या शक्तीसमोर त्यांना पराजय स्वीकारावा लागला.
खडकीची लढाई महत्वाची होती कारण यामुळे पेशवाचे सैन्य तोडले गेले. अनेक मराठा सैनिक आणि सामंत मारले गेले. या लढाईनंतर पेशवा पुणे सोडून भागले.
कोरेगावची लढाई (1 जानेवारी 1818)
कोरेगाव (किंवा कोरेगांव) ही लढाई पुणे जवळ येरवडा परिसरात झाली. या लढाईत यशवंतराव होळकर यांचे सेना ब्रिटिश सेनेविरुद्ध लढले. कोरेगावची लढाई मराठा इतिहासातील सर्वाधिक प्रसिद्ध लढाई मानली जाते.
कोरेगावची लढाई अत्यंत भयंकर होती. कर्नल स्मिथ यांच्या नेतृत्वाखाली ब्रिटिश सेना (सुमारे 900 सैनिक) होळकरच्या विशाल सेनेविरुद्ध लढली. या लढाईत ब्रिटिशांनी अत्याधुनिक शस्त्रे आणि तोपखान्याचा उपयोग केला. मराठ्यांचे सैनिक वीरतेने लढले, परंतु अंतिम विजय ब्रिटिशांचा झाला.
कोरेगावची लढाई मराठा इतिहासातील एक महत्वाचा मोड होती. या लढाईनंतर होळकर आणि इतर मराठा नेते हार मानून पळून गेले. कोरेगाव आज महाराष्ट्रातील एक महत्वाचे ऐतिहासिक स्थान आहे, आणि या लढाईचे स्मारक तेथे आहे.
अष्टीची लढाई (13 मार्च 1818)
अष्टी ही लढाई औरंगाबाद जवळ झाली. या लढाईत अप्पा साहेब भोसले (नागपूरचे राजा) यांचे सेना ब्रिटिश सेनेविरुद्ध लढले. अष्टीची लढाई तिसऱ्या युद्धातील अंतिम मुख्य लढाई होती.
अष्टीची लढाई अत्यंत निर्णायक होती. या लढाईत भोसलेचे सेना पूर्णपणे तोडले गेले. अप्पा साहेब भोसले पराजित होऊन पळून गेले. या लढाईनंतर मराठा संघराज्याचा अंतिम प्रतिरोध समाप्त झाला.
दुसरा बाजीरावांचे शरणागती आणि परिणाम
3 जून 1818 रोजी दुसरा बाजीराव पेशवा यांनी ब्रिटिश सेनेसमोर शरणागती केली. या शरणागतीने मराठा संघराज्याचा अंत झाला आणि ब्रिटिश ईस्ट इंडिया कंपनीचे भारतातील वर्चस्व पूर्णपणे स्थापित झाले.
शरणागतीचे परिस्थिती
तिसऱ्या युद्धातील तीन मुख्य लढाया मराठ्यांचे पराजय होते. दुसरा बाजीराव, होळकर, सिंधिया, आणि भोसले यांचे सेना पूर्णपणे तोडले गेले होते. पेशवा पुणे सोडून भागले होते आणि ब्रिटिश सेना त्यांचा पाठलाग करत होते.
पेशवाकडे आणखी लढण्याचे साधन नव्हते. त्यांचे सैनिक मारले गेले होते, राजकोष रिक्त होता, आणि सामंत त्यांचा साथ सोडून गेले होते. अंतिमतः, दुसरा बाजीराव यांनी ब्रिटिश जनरल हिस्लॉप यांच्यासमोर शरणागती केली.
शरणागतीचे अटी (Treaty of Pune, 1818)
- पेशवाचा पद समाप्त: दुसरा बाजीराव पेशवा पदावरून हटवले गेले. त्यांना पेंशन देऊन बिठूर (उत्तर प्रदेश) मध्ये निवृत्त केले गेले.
- पुणे ब्रिटिश नियंत्रणात: पुणे आणि पेशवाचे सर्व क्षेत्र ब्रिटिश कंपनीचे नियंत्रणात आले.
- मराठा सामंतांचे अधीनस्थ राज्य: होळकर, सिंधिया, भोसले, आणि इतर मराठा सामंतांना अधीनस्थ राज्य म्हणून स्वीकारले गेले. त्यांना ब्रिटिश सर्वोच्चता स्वीकारावी लागली.
- सैन्य नियंत्रण: सर्व मराठा राज्यांचे सैन्य ब्रिटिश नियंत्रणात आले. त्यांना स्वतंत्र सेना ठेवण्याचा अधिकार नव्हता.
- आर्थिक अधीनता: मराठा राज्यांना ब्रिटिश सेनेचा खर्च भरावा लागला.
दुसरा बाजीरावांचे जीवन बिठूरात
दुसरा बाजीराव 1818 नंतर बिठूरात निवृत्त झाले. त्यांना 8 लाख रुपये वार्षिक पेंशन दिली गेली. परंतु पेशवा पद गमावल्याचा दुःख त्यांना आजीवन सतावत राहिला. 1857 च्या भारतीय स्वतंत्रता संग्रामात बिठूर हा एक महत्वाचा केंद्र बनला, आणि दुसरा बाजीरावांचे पुत्र नाना साहेब यांनी या संग्रामात महत्वाची भूमिका बजावली.
नाव आणि जन्म: दुसरा बाजीराव (1775–1851) हे पेशवा बाजीराव प्रथमांचे पुत्र होते. त्यांचा जन्म 1775 मध्ये झाला.
व्यक्तिमत्व: दुसरा बाजीराव अत्यंत विलासी, कमजोर इच्छाशक्तीचे, आणि राजकीय कौशल्य नसलेले होते. त्यांना सैन्य किंवा प्रशासनात कोणतीही रुची नव्हती.
शासन: त्यांचे शासनकाल (1795–1818) मराठा संघराज्याचा सर्वाधिक दुर्बल काल होता. ब्रिटिश कंपनीचे प्रभाव वाढत गेले, आणि मराठा शक्ती क्षीण होत गेली.
बिठूरातील जीवन: 1818 नंतर बिठूरात रहून त्यांनी साहित्य, संगीत, आणि कला यांमध्ये रुची घेतली. त्यांचे पुत्र नाना साहेब यांनी 1857 च्या संग्रामात महत्वाची भूमिका बजावली.
युद्धाचे परिणाम आणि महत्त्व
तिसरे इंग्रज-मराठा युद्ध (1817–1818) हे भारतीय इतिहासातील एक महत्वाचा मोड होते. या युद्धाने मराठा संघराज्याचा अंत केला आणि ब्रिटिश ईस्ट इंडिया कंपनीचे भारतातील वर्चस्व पूर्णपणे स्थापित केले.
राजकीय परिणाम
दुसरा बाजीराव पेशवा पदावरून हटवले गेले. 260 वर्षांचे पेशवा शासन समाप्त झाले.
पुणे, औरंगाबाद, आणि मराठा क्षेत्र ब्रिटिश नियंत्रणात आले. ब्रिटिश भारत विस्तृत झाले.
होळकर, सिंधिया, भोसले यांना अधीनस्थ राज्य म्हणून स्वीकारले गेले. त्यांचा स्वतंत्र शक्ति समाप्त झाली.
सर्व मराठा राज्यांचे सैन्य ब्रिटिश नियंत्रणात आले. स्वतंत्र सेना ठेवण्याचा अधिकार नव्हता.
आर्थिक परिणाम
तिसऱ्या युद्धाचे आर्थिक परिणाम अत्यंत गंभीर होते. मराठा राज्यांना ब्रिटिश सेनेचा विशाल खर्च भरावा लागला. Subsidiary Alliance System (अधीनस्थ संधी प्रणाली) लागू केली गेली, ज्यामुळे मराठा राज्य आर्थिकदृष्ट्या कमजोर होत गेले.
ब्रिटिश कंपनीने मराठा क्षेत्रातील व्यापार आणि उद्योग यांवर नियंत्रण स्थापन केले. भारतीय व्यापारी आणि कारखानेदार ब्रिटिश प्रतिस्पर्धेने दबले गेले. मराठा क्षेत्र आर्थिकदृष्ट्या ब्रिटिश कंपनीचे अधीन बनले.
सामाजिक आणि सांस्कृतिक परिणाम
तिसऱ्या युद्धाने मराठा समाजातील परंपरागत संरचना तोडली. पेशवा पद समाप्त झाल्याने ब्राह्मण वर्चस्व कमजोर झाले. ब्रिटिश शिक्षा आणि संस्कृती महाराष्ट्रात प्रवेश करू लागली.
परंतु या काळात महाराष्ट्रातील सामाजिक सुधारक आंदोलन (जैसे महात्मा फुले, ईश्वरचंद्र विद्यासागर यांचे आंदोलन) सुरू झाले. ब्रिटिश शिक्षा आणि विचारांमुळे भारतीय समाजात नवीन चेतना आली.
भारतीय इतिहासातील महत्त्व
- ब्रिटिश वर्चस्व स्थापना: तिसरे युद्ध हे भारतातील ब्रिटिश वर्चस्व स्थापनाचा अंतिम टप्पा होता. यानंतर संपूर्ण भारत ब्रिटिश नियंत्रणात आला.
- मराठा संघराज्याचा अंत: 260 वर्षांचे पेशवा शासन आणि मराठा संघराज्य समाप्त झाले.
- भारतीय एकता: ब्रिटिश नियंत्रणाने भारतीय राज्यांना एकत्र केले. यामुळे नंतर भारतीय राष्ट्रीय चेतना विकसित झाली.
- आधुनिकीकरण: ब्रिटिश शासनाने भारतातील आधुनिकीकरण सुरू केले (रेल्वे, शिक्षा, कायदा इत्यादी).
- स्वतंत्रता संग्राम: ब्रिटिश दमन आणि शोषणामुळे भारतीय स्वतंत्रता संग्राम सुरू झाला.


Leave a Reply